Բան Խրատու Վասն Ուղիղ Հաւատոյ և Մաքուր Վարուց Առաքինութեան
Նկարագրություն
Այս գրվածքը, որը վերագրվում է Գրիգոր Նարեկացուն (951-1003), ունի իր յուրահատուկ տեղը հայ խրատաբանական գրականության մեջ։ Առաջին, այն պարզաբանում է ուղղափառ հավատքը և հավատացյալին հրավիրում է այն դավանելու։ Երկրորդ, մանրամասնում է Ընդհանրական եկեղեցու Վարդապետության կենսական կողմերը՝ սուրբ մկրտությունը, սուրբ հաղորդությունը, ապաշխարությունը, մեռելների հարությունը, վերջին դատաստանը, երկնքի արքայությունը և հավիտենական կյանքը։ Երրորդ, ընդգծում է ուղղափառ հավատքի և առաքինի կյանքի փոխկապա